மாதொருபாகன்

maathorubaaganதிருமணமான நாளிலிருந்தே தம்பதியர் அதிகமாக எதிர் கொள்ளும் கேள்வி ‘ஏதாச்சும் நல்ல சேதி இருக்கா?‘ (வார்த்தைகள் வேண்டுமானால் மாறலாம்). நாளாக நாளாக கேள்விகள், பேச்சுக்களாகவும், ஏச்சுக்களாகவும் மாறி அதுவே ஒரு பிரதான பிரச்சனையாகிவிடும். நாட்கள் வருடங்களானால் … பன்னிரெண்டு வருடங்களாக குழந்தைப் பேறின்றி தவிக்கும் ஒரு தம்பதியரின் அன்றாட வாழ்க்கையையும், அதன் பொருட்டு அவர்கள் சந்திக்கும் பிரச்சனைகளையும் பேசும் நாவலே, பெருமாள்முருகனின் ‘மாதொருபாகன்‘. 2010-ல் வெளிவந்த இந்நாவலை தடை செய்யக் கோரி பல்வேறு அமைப்புகள் 2015-ம் ஆண்டு வழக்கு தொடர்ந்தன. அதற்கு தடை விதிக்க மறுத்து 2016-ம் ஆண்டு தீர்ப்பளித்தது உயர்நீதிமன்றம். அதைத் தொடர்ந்து நாவலின் திருத்தப்பட்ட பதிப்பு 2016-ம் ஆண்டு வெளியாகிவுள்ளது. இவ்வளவு பிரச்சனைகளுக்கிடையிலும், சாகித்திய அகாடமியின் 2016-ம் ஆண்டுக்கான சிறந்த மொழியாக்கத்துக்கான விருதை ‘மாதொருபாகன்’ நாவலின் ஆங்கில பதிப்பான ‘ஒன் பார்ட் வுமன்'(அனிருத்தன் வாசுதேவன்) பெற்றுள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது.

காளிக்கும், பொன்னாவுக்கும் திருமணமாகி பன்னிரெண்டு வருடங்களாகியும் குழந்தை இல்லை. அதற்காக அவர்கள் வேண்டாத சாமி இல்லை, செய்யாத பூஜை இல்லை; எதற்கும் பலன் கிட்டவில்லை. பொன்னா இடத்தில் வேறொருத்தியை நினைத்துப் பார்க்க முடியாத காளிக்கு, இரண்டாவது திருமணத்தில் ஏனோ விருப்பமில்லை. அவர்களுக்குள் நிறைவாக இருப்பினும், குழந்தை இல்லாததொரு குறையால் முழுமை பெறா வட்டமாய் தொங்கிக் கொண்டிருக்கும் அவர்களது வாழ்க்கைக்குத் தீர்வாய், பொன்னாவை பெருநோம்பிக்கு அனுப்பும் யோசனையை முன் வைக்கிறாள் காளியின் தாய். அந்த யோசனையில் காளிக்குத் துளியும் உடன்பாடில்லை; காளியின் முடிவே பொன்னாவினுடையது. காளியின் சம்மதத்துடன் நடப்பதாக நினைத்துக் கொண்டு, பெருநோம்பியின் போது யாரோ ஒருவருடன் கூடுவதற்கு வீட்டாரால் அழைத்துச் செல்லப்படுகிறாள் பொன்னா. இதையறிந்து காளி புலம்பவதுடன் நாவல் நிறைவடைகிறது. தொடர்ந்து ஒரே மாதிரியான சம்பவங்களை அடுக்கியிருப்பதால் சற்றே சலிப்பு தட்டினாலும், படைப்பாளியையே படை திரட்டிப் பழி வாங்கிய பாத்திரங்கள் நாவலோடு ஒட்ட வைக்கின்றன. நாவலின் புதிய திருத்தப் பதிப்பை சமீபத்தில் வாசித்தேன். நன்று!

 

வாசிப்பின் போது எடுத்த சில குறிப்புகள்:-

நீ எண்ணெயப் பூசிக்கிட்டுப் பொரண்டாலும் ஒட்டற மண்ணுத்தான் ஒட்டும் போ.

எத்தனை வருசக்கணக்காய் உடனிருந்தாலும் சில சந்தர்ப்பங்கள் அமையும்போதுதான் சில முகங்கள் தென்படுகின்றன. சந்தர்ப்பங்களே வாய்க்காமல் உள்ளே மூடிக் கிடக்கும் முகங்கள் எத்தனையோ. வெளிப்படாமலே அவை புதைந்துபோய் விடுகின்றன.

பாழாப்போன இந்தச் சனம் எவனுக்கு என்ன இருக்குதுன்னு பாக்காது. என்ன இல்லீன்னுதான் பாக்கும்.

தென்னைக்கு வருசம் முழுக்க நீர் வேண்டும். இல்லையெனில் மட்டைகள் காய்ந்து தொங்கி உச்சி சோர்ந்து போகும். இறக்கை கிழிந்த பறவை வானில் உறைந்து நின்றுவிட்ட கோலமாய்த் தென்னைகள் ஆகும்.

Advertisements

புத்தகங்கள்

இந்த வருடத்தைய எனது வாசிப்பனுபவத்தைப் பற்றியும், வாசித்தப் புத்தகங்களைப் பற்றியும் குட்டி குட்டிக் குறிப்புகளாக இந்த பதிவிலிடுகிறேன்.

  • வெகுநாட்களாக எனது விருப்பப் பட்டியலில் இருந்த புத்தகங்களை வாசிக்க முடிந்தது. [தண்ணீர், பின்தொடரும் நிழலின் குரல், Metamorphosis, Animal Farm]
  • இரண்டு வருடங்களாக கிடப்பில் போடப்பட்டிருந்த கிண்டில் தூசு தட்டப்பட்டது.  பயணங்களின் போது பைக்குள் திணித்து வைப்பதற்கு தோதாக இருந்ததும், அமேசானின் இந்திய மொழிகளில் மின்புத்தகங்கள் அறிவிப்பும் கிண்டில் பக்கம் என் கவனத்தைத் திருப்புவதற்கு போதுமானதாக இருந்தன.
  • தொடர் பயணங்களில் புத்தகங்கள் வழித்துணையாக வந்தன. இவ்வருடத்தில் எனது வாசிப்பில் ஏற்பட்டுள்ள ஏற்றத்திற்கு இது ஒரு முக்கிய காரணம்.
  • பின்தொடரும் நிழலின் குரலுக்குப் பின் சென்று கொண்டிருந்த போது, அலுவலகப் பணி நிமித்தமாக அயல்நாடு பயணம் செய்ய நேரிட்டது. சில மாதங்களுக்குப் பின், அதைத் தொடரலாம் என்ற போது மீண்டும் முதலிலிருந்தே வாசிக்க நேரிட்டது. மீள்வாசிப்பில் குரல் முன்பை விடத் தெளிவாகவே கேட்டது. இவ்வருடம் நான் வாசித்ததில் மனதைக் கவர்ந்த புத்தகம்.
  • குட்ரீட்ஸ் புத்தகங்கள் வாசிப்பவர்களுக்கான சமூக வலைத்தளம். இதில் கணக்கு துவங்கி வருடங்களானாலும், பயன்படுத்த ஆரம்பித்தது என்னவோ இவ்வருடம் ஜீன் மாதத்திலிருந்து தான். அதில் 2016 வாசிக்கும் சவாலில் ’10 புத்தங்கள் வாசிக்க வேண்டும்’ என்று நானும் இணைந்தேன். ஒரு வழியாக நேற்று தான் பத்தாவது புத்தகத்தை வாசித்து முடித்து, அந்த சவாலை நிறைவு செய்தேன். மகிழ்ச்சி!
  • வாசித்த புத்தகங்களின் எண்ணிக்கை சென்ற ஆண்டை விட அதிகம். வரும் ஆண்டில் இவ்வருடத்தை விட அதிகமாக வாசிக்க வேண்டும் ;-).

screen-shot-2016-12-25-at-7-44-33-am

கன்னியாகுமரி

தனது அடுத்த படத்தின் கதை விவாதத்திற்காக கன்னியாகுமரி வந்த இயக்குநர் ரவி, தற்செயலாக அவனது இளமைக்கால காதலி விமலாவை ஒரு வெள்ளைக்காரனுடன் பார்க்க நேரிடுகிறது. முதன் முதலாக விமலாவை சந்தித்த நாள், கன்னியாகுமரியில் நடந்த அந்த விபத்து, அந்த விபத்திற்கு பின் விரிசல் விழுந்து உடைந்து போன அவர்களது காதல் என்று நினைவலைகள் ஒவ்வொன்றாக அவனுக்குள் மோதிச் செல்கின்றன. தன்னை அவளிடம், ஒரு வெற்றியாளனாக, அவளை விட அழகான, சிறந்த மனைவியை அடைந்தவனாக அடையாளப்படுத்திக் கொள்ள விரும்புகிறான். விமலாவை சந்திக்கும் போது, தனது ஆசை நாயகி பிரவீணாவை தன் மனைவி என்று அறிமுகப்படுத்துகிறான். ‘வெள்ளைக்காரனுக்கும் உங்களுக்கான உறவு?, அந்த விபத்திலிருந்து எப்படி மீண்டிங்க?, இவர் மேல கோபம் வரலியா?’, என்று பிரவீணா கேட்கும் கேள்விகளுக்கு விமலா சொல்லும் பதில்கள், அவளை மேலும் பல படிகள் உயரே எடுத்துச் செல்கின்றன;ரவிக்கு விமலா மீதான வெறுப்பை அதிகரிக்கின்றன. எப்படியாவது விமலாவைத் தோற்கடிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் பெத்தெல்புரம் ஸ்டீபனை அழைத்து வருகிறான், ரவி. அந்த திட்டமும் தோல்வி அடைய, பிரவீணாவும் அவனை விட்டு சென்று விட, ரவி ஒரு வெறுமையை உணர்வதுடன் முடிகிறது ‘கன்னியாகுமரி’.

‘கற்பனை எதிரியோட சண்டை போட ஆரம்பிச்சா முடிவே இல்லை.’ என்று சொல்லும் பிரவீணாவும், ‘குற்ற உணர்வு இல்லாம நாம செய்றது எல்லாமே ஒழுக்கமான விஷயம்தான்’ என்று சொல்லும் விமலாவும் சிந்திக்க வைக்கிறார்கள். ரவிக்கும் பிரவீணாவுக்கும் இடையேயான உரையாடல்கள் அருமை. ‘அந்த காலத்திலே …’ என்று அவ்வப்போது அனுபவங்களை அள்ளி வீசும் புரடக்ஷன் மேனஜர் நாராயணன், ‘ஏகயாய ராஜகுமாரி’ ஷைலஜா, ரவியின் மனைவி ரமணி, ரவியுடன் கதை விவாதத்திற்கு வந்திருந்த வேணு கோபால், ரவியின் குருநாதர் ஜார்ஜ் எனப் பலரும், கன்னியாகுமரியின் கடலலைகளில் நாம் பயணிக்கத் துணையாக இருக்கின்றார்கள்.

ஜெயமோகனின் ‘கன்னியாகுமரி’ – ஒரு மிடறு விடமும், அமுதமும்.