கன்னியாகுமரி

தனது அடுத்த படத்தின் கதை விவாதத்திற்காக கன்னியாகுமரி வந்த இயக்குநர் ரவி, தற்செயலாக அவனது இளமைக்கால காதலி விமலாவை ஒரு வெள்ளைக்காரனுடன் பார்க்க நேரிடுகிறது. முதன் முதலாக விமலாவை சந்தித்த நாள், கன்னியாகுமரியில் நடந்த அந்த விபத்து, அந்த விபத்திற்கு பின் விரிசல் விழுந்து உடைந்து போன அவர்களது காதல் என்று நினைவலைகள் ஒவ்வொன்றாக அவனுக்குள் மோதிச் செல்கின்றன. தன்னை அவளிடம், ஒரு வெற்றியாளனாக, அவளை விட அழகான, சிறந்த மனைவியை அடைந்தவனாக அடையாளப்படுத்திக் கொள்ள விரும்புகிறான். விமலாவை சந்திக்கும் போது, தனது ஆசை நாயகி பிரவீணாவை தன் மனைவி என்று அறிமுகப்படுத்துகிறான். ‘வெள்ளைக்காரனுக்கும் உங்களுக்கான உறவு?, அந்த விபத்திலிருந்து எப்படி மீண்டிங்க?, இவர் மேல கோபம் வரலியா?’, என்று பிரவீணா கேட்கும் கேள்விகளுக்கு விமலா சொல்லும் பதில்கள், அவளை மேலும் பல படிகள் உயரே எடுத்துச் செல்கின்றன;ரவிக்கு விமலா மீதான வெறுப்பை அதிகரிக்கின்றன. எப்படியாவது விமலாவைத் தோற்கடிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் பெத்தெல்புரம் ஸ்டீபனை அழைத்து வருகிறான், ரவி. அந்த திட்டமும் தோல்வி அடைய, பிரவீணாவும் அவனை விட்டு சென்று விட, ரவி ஒரு வெறுமையை உணர்வதுடன் முடிகிறது ‘கன்னியாகுமரி’.

‘கற்பனை எதிரியோட சண்டை போட ஆரம்பிச்சா முடிவே இல்லை.’ என்று சொல்லும் பிரவீணாவும், ‘குற்ற உணர்வு இல்லாம நாம செய்றது எல்லாமே ஒழுக்கமான விஷயம்தான்’ என்று சொல்லும் விமலாவும் சிந்திக்க வைக்கிறார்கள். ரவிக்கும் பிரவீணாவுக்கும் இடையேயான உரையாடல்கள் அருமை. ‘அந்த காலத்திலே …’ என்று அவ்வப்போது அனுபவங்களை அள்ளி வீசும் புரடக்ஷன் மேனஜர் நாராயணன், ‘ஏகயாய ராஜகுமாரி’ ஷைலஜா, ரவியின் மனைவி ரமணி, ரவியுடன் கதை விவாதத்திற்கு வந்திருந்த வேணு கோபால், ரவியின் குருநாதர் ஜார்ஜ் எனப் பலரும், கன்னியாகுமரியின் கடலலைகளில் நாம் பயணிக்கத் துணையாக இருக்கின்றார்கள்.

ஜெயமோகனின் ‘கன்னியாகுமரி’ – ஒரு மிடறு விடமும், அமுதமும்.

Advertisements